Podstawowe problemy psychologii rozwoju człowieka  

	I. Okres dzieciństwa: do 10/12 r. ż. 1. okres prenatalny  (od poczęcia do narodzin) 2. okres perinatalny (okołoporodowy) 3. okres postnatalny  (ok. 2 – 4 tyg. po narodzinach) 4. wiek niemowlęcy (do końca 1 r. ż.) 5. wiek poniemowlęcy  (do końca 3 r. ż.) 6. wiek przedszkolny  (do 6/7 r. ż.) 7. wiek szkolny  (6/7 – 10/12 r. ż.) 
	II. Okres dorastania: 10/12 – 18/20 r. ż. 1. wczesna adolescencja czyli DOJRZEWANIE: 10/12 – 15/16 r. ż. dominacja zmian  w sferze Soma  i w konsekwencji  w sferze Psyche 2. późna adolescencja  czyli DORASTANIE: 15/16 – 18/20  r. ż. dominacja zmian  w sferze Psyche i w konsekwencji  w sferze Polis   
	III. Okres dorosłości: od 18/20 r. ż. 1. wczesna dorosłość  czyli młodość 18/20 – 30/35 r. ż. 2. średnia dorosłość czyli wiek średni 30/35 – 60/65 r. ż. KRYZYS ŚRODKA ŻYCIA  w wieku ok. 45/55 lat 3. późna dorosłość 
	W każdym kolejnym okresie życia człowieka zmienia się. Sposób jego funkcjonowania w świecie – jest to efekt kompetencji nabytych w okresach poprzednich, a jednocześnie otoczenie stawia jednostce nowe – wyższe – wymagania
Zatem przebieg rozwoju i osiągnięcia rozwojowe, to rezultat dynamicznej interakcji między jednostką a otoczeniem: (a) zmiana wymagań tworzy nową sytuację psychologiczną, wymagającą – by sobie z nimi poradzić – opanowania nowych kompetencji, z kolei  (b) opanowanie nowych kompetencji powoduje - zwrotnie – spostrzeganie jednostki przez otoczenie jako bardziej kompetentnej niż wcześniej i zmianę oczekiwań.
Wyróżnia się trzy rodzaje zmian rozwojowych: 
(1) zmiany uniwersalne – podlegają im wszyscy ludzie w danej grupie wiekowej – są one determinowane biologicznymi procesami dojrzewania i jakością otoczenia fizycznego- innymi słowy są związane z wiekiem.
(2) zmiany wspólne – podlegają im ludzie podzielający podobne doświadczenia i przeżycia, a więc jest to efekt wpływu środowiska społeczno-kulturowego, ludzie ci tworzą grupę pokoleniową - innymi słowy są związane z doświadczeniami.
(3) zmiany indywidualne - dotyczące tylko jednostek, zmiany są efektem specyficznych zdarzeń życiowych oraz zdarzeń o charakterze traumatycznym (śmierć bliskiej osoby, katastrofa, wypadek, kataklizm) - innymi słowy są efektem specyficznych doświadczeń życiowych.